Zaburzenia czynności ruchowych

Zaburzenia czynności ruchowych

Co to są zaburzenia czynności ruchowych i jaki jest mechanizm ich powstawania?

Zaburzenia czynności ruchowych stanowią grupę objawów, których wspólną cechą są nieprawidłowości w zakresie ruchów ciała, napięcia mięśni, zdolności do koordynowania złożonych czynności, co skutkować może także zaburzeniami chodu. Do tej grupy zalicza się objawy, takie jak zaburzenia napięcia mięśniowego, spowolnienie ruchowe oraz występowanie ruchów mimowolnych.

Zaburzenia napięcia mięśniowego mogą przybierać formę nadmiernego napięcia mięśni, czyli sztywności i tzw. spastyczności lub też przeciwnie - obniżonego napięcia mięśniowego.

Do zaburzeń czynności ruchowych zaliczana jest także tzw. bradykineza, która objawia się ogólnym spowolnieniem ruchów chorego, a także zmniejszeniem częstości czynności, takich jak mruganie lub też połykanie.

Ruchy mimowolne to ruchy pojawiające się wbrew woli pacjenta. Mogą dotyczyć zarówno pojedynczych, prostych ruchów, jak i bardziej złożonych czynności ruchowych. Do grupy ruchów mimowolnych zaliczane są także nieprawidłowości o typie drżeń i tików. Wszystkie te zaburzenia przejawiają się jako dodatkowe, niezamierzone ruchy, które pojawiają się w trakcie spoczynku lub przy wykonywaniu ruchu. Chorzy zwykle nie są zdolni do zapanowania nad ruchami mimowolnymi, pojawiają się wbrew ich woli i nasilają w stanach napięcia emocjonalnego.

Jakie są najczęstsze przyczyny zaburzeń czynności ruchowych?

Mechanizm powstawania i przyczyny zaburzeń czynności ruchowych są złożone, a do ich wystąpienia prowadzić może uszkodzenie wielu obszarów w obrębie układu nerwowego. Spastyczność mięśni powstaje wskutek zaburzeń ośrodkowej regulacji napięcia, jak ma to miejsce na przykład w uszkodzeniu rdzenia kręgowego lub mózgu. Zwiększone napięcie mięśniowe w postaci sztywności charakterystyczne jest dla chorób układu pozapiramidowego, takich jak choroba Parkinsona.

Hipotonia, czyli stan obniżonego napięcia mięśniowego może pojawić się w przebiegu głębokiej śpiączki, ale także w chorobach obejmujących móżdżek.

Pojawienie się ruchów mimowolnych może świadczyć o różnego rodzaju uszkodzeniach w obrębie układu nerwowego, ale nierzadko mają one podłoże psychogenne.

Co robić w razie wystąpienia zaburzeń czynności ruchowych?

Określenie typu zaburzeń czynności ruchowych już na początkowych etapach choroby jest niezwykle istotne, dlatego po zauważeniu tego typu objawów chory powinien zgłosić się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Zaburzenia ruchowe zwykle same w sobie nie zagrażają życiu, jednak w niektórych przypadkach mogą być pierwszymi objawami stanów, których wczesne wykrycie i wprowadzenie właściwego leczenia może zatrzymać postęp choroby. Sytuacje takie to na przykład zatrucia lekami i substancjami toksycznymi, zaburzenia elektrolitowe, a także zaburzenia ruchowe w przebiegu chorób ogólnoustrojowych i tężca. W większości przypadków jednak zaburzenia ruchowe rozwijają się przez długi czas i są manifestacją chorób neurologicznych, które wymagają przeprowadzenia wnikliwej diagnostyki specjalistycznej w celu ustalenia właściwego rozpoznania i dobrania odpowiedniego leczenia.

Co zrobi lekarz, jeśli zgłosimy się z zaburzeniami czynności ruchowych?

W przypadku wystąpienia zaburzeń czynności ruchowych niezwykle istotnym elementem wizyty lekarskiej jest wnikliwy wywiad. Lekarz z pewnością będzie chciał uzyskać dokładny opis objawów, początku dolegliwości, a także ich przebiegu w czasie. Ważną kwestią są także czynniki nasilające i zmniejszając objawy oraz leki, które dotychczas przyjmował chory. Najdokładniejszy opis zaburzeń ruchowych często lekarz może uzyskać dopiero od bliskich pacjenta, gdyż sam chory nie zawsze zdaje sobie sprawę z istnienia niektórych objawów. Lekarz zapyta z pewnością także o występowanie podobnych dolegliwości w najbliższej rodzinie pacjenta.

Kolejnym elementem wizyty lekarskiej jest badanie neurologiczne oraz uważna obserwacja chorego. W trakcie badania chorego z zaburzeniami czynności ruchowych lekarz ocenia między innymi: siłę i napięcie mięśni, obecność odruchów lub ich brak oraz koordynację ruchową. Szczególnie istotnym elementem badania jest także badanie chodu.

Następnie lekarz może zlecić dodatkowe badania laboratoryjne, które mają znaczenie zwłaszcza w przypadku podejrzenia zaburzeń elektrolitowych, zatrucia lekami lub substancjami toksycznymi, a także w diagnostyce niedoborów witaminowych.

Badania obrazowe głowy zwykle stanowią element pomocniczy w diagnostyce zaburzeń czynności ruchowych, ale ich wykonanie nie zawsze jest niezbędne do postawienia diagnozy, a decyzję o ich wykonaniu zwykle podejmuje neurolog.

Data utworzenia: 20.09.2016
Zaburzenia czynności ruchowychOceń:
(3.00/5 z 4 ocen)

Aktualności

  • Mapa mózgu pomaga zrozumieć, jak myślimy i zapamiętujemy
    Naukowcy stworzyli skomplikowaną mapę ponad miliarda połączeń między komórkami mózgowymi, która rzuca nowe światło na sposób tworzenia i przywoływania wspomnień - czytamy na łamach czasopisma „Neuron”.
  • Pionierska próba terapii choroby Parkinsona
    W Japonii ruszają testy kliniczne nowatorskiej metody leczenia choroby Parkinsona, opartej na wstrzyknięciu do mózgu wyhodowanych w laboratorium komórek. Mają się one zastąpić neurony zniszczone przez chorobę.
  • Uporczywa czkawka - problem częstszy niż się wydaje
    Choć każdy miewa czkawkę od czasu do czasu, u niektórych osób trwa ona miesiąc i dłużej. Takie przypadki mogą mieć różne podłoże i występują częściej, niż się powszechnie sądzi – przypomina pismo „Current Neurology and Neuroscience Reports”.

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.